Τελευταία Νέα



 



ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ



Τα υλικά αγαθά προορίζονται για όλους τους ανθρώπους και ιδιαίτερα για τους φτωχούς. Η αρχή του παγκόσμιου προορισμού των υλικών αγαθών απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους φτωχούς, τους περιθωριακούς, τα άτομα εν γένει που οι συνθήκες της ζωής δεν τους επιτρέπουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Αυτή η αρχή αποτελεί μια επιλογή πρωταρχική στην άσκηση της χριστιανικής αγάπης όπως δίνει μαρτυρία η παράδοση της Εκκλησίας.

Αυτή η άσκηση της αγάπης απευθύνεται στη ζωή κάθε χριστιανού που είναι μιμητής της ζωής του Χριστού, αλλά πρέπει να εφαρμόζεται εξίσου στις κοινωνικές ευθύνες μας, στη ζωή μας και στις αποφάσεις μας σχετικά με την ιδιοκτησία και τη χρήση των υλικών αγαθών.

Σήμερα με την παγκοσμιοποίηση το κοινωνικό πρόβλημα πήρε αυτή τη μορφή αγάπης με τις αποφάσεις που αυτή εμπνέει και δεν μπορεί να μην αγκαλιάσει τα άπειρα πλήθη των πεινασμένων, των πτωχών ζητιάνων, των αστέγων, των ανασφάλιστων, που δεν έχουν καμία ιατρική περίθαλψη και ιδιαίτερα καμία ελπίδα για ένα καλλίτερο μέλλον.

Η ανθρώπινη δυστυχία είναι το σημείο της αδυναμίας του ανθρώπου και της ανάγκης που έχει για τη σωτηρία. Γι’ αυτή τη δυστυχία ο Χριστός Σωτήρας συμπόνεσε και ταύτισε τον εαυτό του με τους πιο μικρούς αδελφούς του (Ματθ.25,40). Ο Ιησούς θα αναγνωρίζει τους εκλεκτούς του διότι θα έχουν κάνει κάτι για τους φτωχούς. Το ότι η καλή αγγελία κηρύχθηκε στους φτωχούς, είναι σημείο πως ο Χριστός είναι παρών (Μθ. 11,5).

Ο Ιησούς είπε: «Τους φτωχούς θα τους έχετε πάντα μαζί σας, εμένα, τουναντίον, δεν θα με έχετε πάντα» (Μθ. 26,11). Για να αντιπαραθέσει στην υπηρεσία των φτωχών την προσοχή προς τον ίδιο. Ο χριστιανικός ρεαλισμός, ενώ αφ’ενός εκτιμά τις προσπάθειες που γίνονται για την καταπολέμηση της φτώχεια, αφ’ετέρου εφιστά την προσοχή για τις ιδεολογικές θεωρίες και θέσεις που τροφοδοτούν την αυταπάτη, ότι μπορεί το πρόβλημα της φτώχειας να εξαφανιστεί από αυτό τον κόσμο. Αυτό θα συμβεί εξ ολοκλήρου, μόνο όταν θα επανέλθει ο Κύριος, όταν Εκείνος θα είναι ξανά μαζί μας για πάντα.

Εν τω μεταξύ όμως οι φτωχοί ανατίθενται σε μας και πάνω σ’αυτή την ευθύνη θα κριθούμε στο τέλος (Μθ. 25,31). «Ο Κύριος μας ειδοποιεί πως θα εκδιωχθούμε και θα χωριστούμε από αυτόν αν δεν βοηθήσουμε στις μεγάλες ανάγκες των τους φτωχούς και τους μικρούς που είναι αδέλφια του».

Η αγάπη της Εκκλησίας για τους φτωχούς εμπνέεται από τους μακαρισμούς του Ευαγγελίου, από τη φτώχεια του Ιησού και από τη συμπάθεια του και το ενδιαφέρον του για τους φτωχούς. Αυτή η αγάπη αφορά την υλική φτώχεια αλλά και τις πολλαπλές μορφές πολιτιστικής και θρησκευτικής φτώχειας.

Η εκκλησία από την αρχή, παρά την απιστία πολλών δεν έπαυσε να ενδιαφέρεται και να ασχολείται με τους φτωχούς, να τους υπερασπίζεται και να τους ελευθερώνει.

Αυτό το έκανε με πολλαπλά φιλανθρωπικά έργα που εξακολουθούν να είναι απαραίτητα παντού. Εμπνεόμενη από την ευαγγελική εντολή «Δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε» (Μθ. 10,8), η Εκκλησία διδάσκει να βοηθούμε τον πλησίον σε όλες του τις ανάγκες με τα φιλανθρωπικά έργα και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ανάμεσα σ’αυτές τις Οργανώσεις είναι και η ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ, η οποία επιτελεί όχι μια προαιρετική αποστολή αλλά υπακούει σε μια Θεία εντολή. Με αυτά τα έργα δίνει μια μαρτυρία της αδελφικής αγάπης και ανταποκρίνεται σε μια υποχρέωση δικαιοσύνης. Πράγματι η αδελφική αγάπη δεν περιορίζεται στην ελεημοσύνη, αλλά επιβάλλει και το ενδιαφέρον για την κοινωνική και πολιτική διάσταση του προβλήματος της φτώχειας. Η διδασκαλία της Εκκλησία επανέρχεται συνεχώς στη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην αγάπη και τη δικαιοσύνη. «Όταν δίνομε στους φτωχούς τα απαραίτητα πράγματα, δεν τους κάνουμε προσωπικές γενναιοδωρίες αλλά τους δίνουμε ό,τι τους ανήκει. Περισσότερο από το να κάνουμε μια πράξη αγάπης, εκπληρώνουμε μια υποχρέωση δικαιοσύνης» (Αγ. Γρηγόριος ο Μέγας «Ποιμαντικοί κανονισμοί»).

Έτσι οι Πατέρες της Συνόδου του Βατικανού συνιστούν έντονα αυτή την υποχρέωση «γιατί δεν προσφέρεται σαν δωρεά αγάπης αυτό που οφείλεται από δικαιοσύνη».

Η αγάπη για τους φτωχούς δεν συμβιβάζεται με την άκρατη αγάπη του πλούτου ή της εγωιστικής χρήσης του (παρ. Γένεση 5, 1-6).

+ Αντώνιος Βαρθαλίτης
Αρχιεπίσκοπος
Πρόεδρος της Κάριτας Ελλάς

 

© Copyright 1998-2005