| 
ΥΠΑΡΧΕΙ
ΑΦΘΟΝΟ ΨΩΜΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ
«Κύριε ήδη είναι αργά» (Ιωάν. 6, 1-15)
Η συντροφιά και η συνύπαρξη με τον Χριστό, το καλό βοσκό, τον γεμάτο
ευσπλαχνία για μας, ξεκουράζει αλλά και δίνει δύναμη για να εξακολουθήσουμε
τη ζωή μας γεμάτοι με ελπίδα. Εξασφαλίζει την απαραίτητη τροφή στον
καθένα. Αποδεικνύει ο ίδιος αυτή την αλήθεια, με τον πολλαπλασιασμό
των άρτων.
Οι απόστολοι επεμβαίνουν και παρατηρούν πως ήταν ήδη αργά και θα έπρεπε
να φύγει ο κόσμος. Δεν είχαν καμιά ιδέα πως θαυματουργικά μπορούσε
να επέμβει.
Εμείς μπροστά στη σημερινή κατάσταση της ανθρωπότητας, των ανησυχιών,
των απειλών σε γενική κλίμακα, οδηγούμαστε στην απελπισία. Τίποτα
δεν μπορεί να γίνει…..οι χριστιανοί χωρισμένοι, οι λαοί ανταγωνίζονται,
οι άνθρωποι αλληλοσφάζονται: που πάμε ;....
Αλλά και στη ζωή του καθενός μας, ο γέροντας περιμένει λύτρωση από
την εγκατάλειψη του, ο νέος απογοητεύεται για το αβέβαιο μέλλον του,
ο άρρωστος, παρ΄όλο που τρέχει στους γιατρούς, χάνει το θάρρος του.
Συχνή είναι η απάντηση: Είναι αργά. Αλλά όταν για μας είναι αργά,
για τον Χριστό δεν είναι. Βάλτε τους να καθίσουν στο άφθονο χορτάρι.
Όμως πριν να κάνει το θαύμα, θέλει να ξέρει τι υπάρχει….
Ο Ιάκωβος αναλαμβάνει να τον πληροφορήσει: «Είναι εδώ ένα παιδί που
έχει πέντε ψωμιά και δύο ψάρια. Έτσι κάνει ένα είδος καταγραφής αυτού
που υπήρχε, αυτού που έπρεπε να τεθεί στη διάθεση του.
Και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να εξετάζουμε αυτό που έχουμε. Και
καλούμαστε να το διαθέσουμε.
Μας είναι δύσκολο να δούμε αυτό το λίγο που έχουμε στο σακίδιο. Και
αν το βλέπουμε, προσπαθούμε να βρούμε όλες τις δικαιολογίες για να
αποφύγουμε τις υποχρεώσεις αλληλεγγύης: είναι τόσο λίγο, δεν φτάνει
ούτε για μας.
Πριν από κάθε περίπτωση δική μας, ο Χριστός επιθυμεί να ξέρει τι υπάρχει
«πίστη, ελπίδα, αγάπη, ακόμα και σε ανεπαρκή ποσότητα για τους δικούς
μας υπολογισμούς, μεγάλη για Εκείνον όμως.
Στο τέλος ύστερα από την επέμβαση του Χριστού θα υπάρχουν και υπόλοιπα.
Το θαύμα δεν εξαγοράστηκε με τα 200 δηνάρια που λογάριασε ο Φίλιππος
αλλά με τα τρία ψωμιά του μικρού. Μη κάνουμε λοιπόν λογαριασμούς,
τι έχουμε να δώσουμε, αλλά πώς και για ποιο σκοπό το έχουμε.
Το θαύμα της σωτηρίας του σημερινού ανθρώπου δεν θα γίνει με τα εκατομμύρια
των Κροίσων….(αλλού τα διαθέτουν αυτοί….)αλλά με τον οβολό του φτωχού.
Άρα θα υπάρχει άφθονο ψωμί μέσα στην έρημο του σημερινού κόσμου. Θα
υπάρχει ευτυχία, θα υπάρχει χαρά θα υπάρχει αγάπη και ειρήνη, εφόσον
θα υπάρχουν πολλοί μικροί με τα πέντε ψωμιά…
Ισχυροί του κόσμου μετατρέψετε τις βόμβες ,τα πολεμικά όπλα σε ψωμιά,
πλούσιοι της γης βγείτε στην έρημο και γίνετε με τη σειρά σας παιδιά
της ερήμου. Ελάτε στη ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ ,το καταπράσινο λιβάδι όπου υπάρχει
άφθονο χορτάρι αγάπης και ελπίδας και όπου κάθονται χιλιάδες αναγκεμένων.
Εκεί θα ακούσετε και σεις τα λόγια και την εντολή του Κυρίου «Δώστε
τους εσείς να φάνε».
+Αντώνιος ΒΑΡΘΑΛΙΤΗΣ, Αρχιεπίσκοπος
Πρόεδρος της Κάριτας Ελλάς
|
|