| 
ΤΑ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΚΑΡΙΤΑΣ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ
ΚΑΤΑ ΤΟ 2005
Ποιμαντική
προς τους Μετανάστες και Πρόσφυγες στην Ελλάδα.
1.- Η Ελλάδα, τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον, είναι μια χώρα μετάβασης
για άτομα και ομάδες πολυεθνικές από την Ανατολή, Μέση και Άπω. Είναι
άρα μια χώρα μετανάστευσης.
Όσον αφορά την Εξαρχία Ελληνορρύθμων, έχουμε να κάνουμε με Χριστιανούς
όλων των Ανατολικών Καθολικών Ρυθμών. Πιο συγκεκριμένα:
- Πρόσφυγες από το Ιράκ (Χαλδαίοι).
- Μετανάστες από Ουκρανία, Ρουμανία, Αλβανία (στην πλειοψηφία Ελληνόρρυθμοι).
A.- Πρόσφυγες από το Ιράκ.
Δεν είναι αναγνωρισμένοι από τα Ηνωμένα Έθνη ως Πρόσφυγες. Εξάλλου
είναι μετανάστες. Άνθρωποι που φεύγουν από τη χώρα τους σε αναζήτηση
εργασίας. Είναι επομένως οικονομικοί Μετανάστες.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, δύο είναι οι βασικές αιτίες που τους
έσπρωξαν να φύγουν από τη χώρα τους: οι συνεχείς πόλεμοι και η εχθρότητα
των φανατικών του Ισλάμ. Πρόκειται λοιπόν για πραγματικούς Πρόσφυγες.
Όλοι έφυγαν παράνομα από το Ιράκ, αφού πούλησαν τις περιουσίες τους,
πληρώνοντας ακριβά το πέρασμα από την μία χώρα στην άλλη. Κακομεταχειρισμένοι,
υποσιτισμένοι, άρρωστοι, είναι υποχρεωμένοι να διασχίσουν βουνά, θάλασσες,
ποτάμια, παρατημένοι κάπου χωρίς τίποτα. Πολλοί πεθαίνουν πριν καν
φτάσουν σε κάποια χώρα που τους δέχεται.
Μόλις φτάσουν στο ελληνικό έδαφος, προστατεύονται από τις πολιτικές
αρχές και φροντίζονται από ελληνικές οικογένειες, οι οποίες τους προμηθεύουν
ρουχισμό, σκεπάσματα και τροφή. Κατά την άφιξή τους η Κάριτας δεν
είναι παρούσα. Είναι αδύνατο να είναι παντού, δεδομένου ότι τα σύνορα
της Ελλάδας είναι εκτεταμένα και ακανόνιστα.
Οι ελληνικές αρχές, για προφύλαξη, τους κρατούν σε στρατόπεδα για
τρεις μήνες, και κατόπιν τους δίνουν πάσο, μέχρις ότου οι δικαστικές
αρχές να τους χορηγήσουν άδεια παραμονής και εργασίας.
Ένας νόμος που ψηφίστηκε τελευταία, απαγορεύει κάθε διάκριση των ατόμων
λόγω θρησκείας, εθνικότητας ή γλώσσας. Έτσι μπορούν να παραμείνουν
στην Ελλάδα ανενόχλητοι και ελεύθεροι. Κατά καιρούς, η Πρεσβεία της
Δημοκρατίας του Ιράκ στην Ελλάδα, καλεί τους Ιρακινούς να προμηθευτούν
νόμιμο Διαβατήριο.
Από την πλευρά μας, οργανώσαμε μια Ενορία για τους Χαλδαίους, σύμφωνα
με το Ανατολικό Κανονικό Δίκαιο, κατόπιν αιτήσεως του Πατριάρχη τους
και με την άδεια της Αγίας Έδρας. Διαμορφώσαμε τα θρησκευτικά μας
προγράμματα έτσι ώστε να έχουν την δική τους ώρα προσευχής, τις Λειτουργίες
και τα Μυστήρια Βαπτίσματος και Γάμου. Αυτά όλα πραγματοποιούνται
στην ενορία της Αγίας Τριάδος.
Όσον αφορά την κοινωνική υποστήριξη, τους παρέχουμε βοήθεια για νοσηλεία
στα ελληνικά νοσοκομεία. Σεβόμενοι την προσωπικότητά τους, αντί να
τους υποχρεώνουμε να απλώνουν το χέρι για να ζητιανέψουν, δημιουργήσαμε
ένα κοινό Ταμείο με την ενεργή συμμετοχή τους. Κάθε οικογένεια συνέβαλε
με 1.000 δρχ το μήνα, και έτσι καλύπταμε ένα σημαντικό μέρος των ιατρικών
εξόδων τους. Έτσι, κατά τα δύο τελευταία χρόνια λειτουργίας του Ταμείου,
ξοδέψαμε για έξοδα νοσηλείας 15.000.000 δρχ από τα 17.000.000 δρχ
του Ταμείου.
Στο μεταξύ όμως, οι άνθρωποι αυτοί που έγιναν οικονομικά ανεξάρτητοι
με την εργασία τους και έχουν κοινωνική ασφάλιση (ΙΚΑ), έπαψαν να
προσφέρουν την μηνιαία τους εισφορά στο Ταμείο. Παρέμειναν οι φτωχότεροι
που έχουν ανάγκη φροντίδας. Μην έχοντας έσοδα, αναγκαστήκαμε να κλείσουμε
το Ταμείο. Τώρα ο Εφημέριός τους φροντίζει για έκτακτες περιπτώσεις.
Αυτή τη χρονιά, οργανώσαμε μαθήματα ελληνικής γλώσσας για όσους αλλοδαπούς
επιθυμούν να μάθουν ελληνικά. Τέσσερις νέοι Έλληνες καθηγητές διδάσκουν
δύο φορές την εβδομάδα. Και καθώς αυτοί οι νέοι πρέπει να ζήσουν,
ζητήσαμε από τους μαθητές να πληρώνουν 20 Ευρώ το μήνα, για την αμοιβή
των καθηγητών τους. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 52 μαθητές ενήλικες. Τα
παιδιά πηγαίνουν ήδη σε δημόσια ελληνικά σχολεία.
Η κυριότερη βοήθεια που τους παρέχουμε είναι η δυνατότητα να χρησιμοποιούν
τα κτίρια της ενορίας μας. Έτσι έχουν αίθουσες για τις συγκεντρώσεις
τους, για τις γιορτές τους, τα πένθη τους, τα μαθήματα για τους νέους,
την Κατήχησή τους και τα γραφεία της Ενορίας τους. Καθώς έχουν πολλά
παιδιά, οι αίθουσες αυτές είναι σχεδόν καθημερινά κατειλημμένες.
Επιπλέον, το καλοκαίρι, έχουν στη διάθεσή τους το κτίριο των Θερινών
Διακοπών της Εξαρχίας στα Καμένα Βούρλα. Οργανώνουν δύο περιόδους
κατασκήνωσης διάρκειας δέκα ημερών η κάθε μία. Μέχρι στιγμής, η Εξαρχία
και η Ενορία καλύπτει όλα τους τα έξοδα. Ελπίζουμε κάποια μέρα να
μπορούν να γίνουν αυτάρκεις.
Όσον αφορά τον αριθμό των Χαλδαίων, τα τελευταία είκοσι χρόνια, πέρασαν
από την Ενορία μας τουλάχιστον 50.000 άτομα. Για αυτούς, η Ελλάδα
είναι μια χώρα – πέρασμα. Προτιμούν την Αυστραλία, τις Η.Π.Α., τον
Καναδά. Πολλοί περνούν στην Ευρώπη, αλλά παράνομα. Μέχρι τώρα, η Αυστραλία
δέχεται τους περισσότερους από αυτούς. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του
Εφημερίου τους, οι Χαλδαίοι που ζουν σήμερα στην Ελλάδα είναι 5.000
με 6.000 άτομα.
2.- Οι Ουκρανοί
Για τους Ουκρανούς, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Καταρχήν δεν είναι
πρόσφυγες, αλλά οικονομικοί μετανάστες. Οι περισσότεροι είναι γυναίκες,
αφού βρίσκουν ευκολότερα εργασία, κυρίως για τη φροντίδα ηλικιωμένων
ατόμων. Καθώς εργάζονται ως εσωτερικές, δεν έχουν έξοδα διαμονής και
διατροφής και έτσι ο μισθός τους παραμένει ολόκληρος για να βοηθήσουν
τους συζύγους και τα παιδιά τους που παραμένουν στην Ουκρανία. Συναντήσαμε
λίγες περιπτώσεις που χρειάστηκαν κοινωνική βοήθεια. Οι περισσότερες
μπορούν να καλύψουν μόνες τους έξοδα νοσηλείας κλπ.
Για τις μητέρες αποτελεί πρόβλημα η φύλαξη των παιδιών τους κατά τις
ώρες εργασίας τους. Μια κυρία που αντιπροσωπεύει μια ιδιωτική ουκρανική
εταιρεία, έχει οργανώσει ένα σχολείο ακριβώς για την ανάγκη αυτή.
Για να τους βοηθήσουμε, παραχωρήσαμε αίθουσες του κτιρίου της Κοινότητας
των Πατέρων, όπου στο παρελθόν χρησίμευσαν και ως Φοιτητική Εστία.
Έτσι, καθημερινά, πενήντα περίπου παιδιά περνούν εδώ την ημέρα τους,
ενώ τα φροντίζουν τρεις Ουκρανές δασκάλες. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο
Ουκρανός Πρέσβης στην Ελλάδα και ο Ουκρανός Υπουργός Παιδείας που
βρισκόταν στην Αθήνα, επισκέφθηκαν τα παιδιά και εξέφρασαν την ικανοποίησή
τους για το έργο που πραγματοποιείται. Τα παιδιά που κατά τη διάρκεια
του καλοκαιριού παραμένουν στην Ελλάδα, τα δεχόμαστε στην Κατασκήνωση
των δικών μας παιδιών στα Καμένα Βούρλα. Αυτά τα παιδιά συμμετέχουν
εξίσου στα έξοδα όπως και τα δικά μας παιδιά.
Πολλές Ουκρανές παίρνουν το ρεπό τους την Κυριακή για να παρακολουθήσουν
την Λειτουργία. Το μεσημέρι, τους διαθέτουμε μια αίθουσα όπου μπορούν
να φάνε, να συζητήσουν, να τραγουδήσουν και να διασκεδάσουν.
Από απόψεως ποιμαντικής, καλέσαμε έναν Ουκρανό ιερέα, ο οποίος κατοικεί
στην Κοινότητά μας έτσι ώστε να διασφαλίσουμε τη θρησκευτική τους
εξυπηρέτηση. Για το σκοπό αυτό τους έχουμε παραχωρήσει την κρύπτη
της Εκκλησίας μας, η οποία διαμορφώθηκε σε εκκλησία για να τελούν
τις τελετές τους. Τουλάχιστον 200 Ουκρανές συμμετέχουν στην Κυριακάτικη
Θ. Λειτουργία και τραγουδούν όλες μαζί.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πως κάθε λαός φέρνει μαζί
του και τις εθνικές του παραδόσεις. Οι Ουκρανοί οργανώνουν πολλές
γιορτές, ή καλούν χορευτικά συγκροτήματα από την πατρίδα τους και
περνούν βραδιές διασκέδασης. Το Μεγάλο Σάββατο, καθεμιά τους φέρνει
και από ένα πιάτο με λιχουδιές της χώρας τους, τα οποία ο ιερέας ευλογεί,
και τα καταναλώνουν την Κυριακή του Πάσχα.
3.- Οι Ρουμάνοι
Στην Ελλάδα ζουν χιλιάδες Ρουμάνοι, αλλά μονάχα καμιά δεκαριά έρχονται
στην Ενορία μας. Η παρουσία ενός ιερέα Ρουμάνου τους προτρέπει να
συμμετέχουν στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής. Επίσης έχουμε τελέσει
Γάμους και Βαπτίσεις. Τα παιδιά τους έχουν πάρει τη συνήθεια να κοινωνούν
κάθε Κυριακή και συμμετέχουν στην κατήχηση μαζί με τα ελληνόπουλα.
Οφείλουμε να ομολογήσουμε, προς τιμή τους, ότι είναι πραγματικά πιστοί.
Από απόψεως κοινωνικής βοήθειας, μέχρι στιγμής δεν έχουν ζητήσει κάτι,
δεδομένου ότι εργάζονται και ζουν τίμια.
4.- Οι Αλβανοί
Δεν υπάρχουν πολλοί στην Ενορία μας. Μόνο ορισμένα ζευγάρια που τακτοποίησαν
τον γάμο τους στην Εκκλησία και βάπτισαν τα παιδιά τους, αφού έλαβαν
και οι ίδιοι το βάπτισμα. Από πλευράς κοινωνικής βοήθειας, δεν έχουν
ζητήσει κάτι μέχρι στιγμής.
5.- Η συμβολή μας σε κτίρια.
Η Εξαρχία, αρχικά είχε θέσει στη διάθεση της Κάριτας τα κτίριά της.
Ήδη, πριν από τον παγκόσμιο πόλεμο, ο Έξαρχος Γεώργιος Χαλαβαζής,
συνεργαζόταν με την Διεθνή Κάριτας, η οποία τον βοηθούσε στο έργο
του. Συμμετείχε στις Συνελεύσεις και στα Συμβούλια της Κάριτας και
είχε ενεργό συμμετοχή στην οργάνωσή τους.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι συνθήκες τον οδήγησαν να ιδρύσει
την Εστία της Θείας Πρόνοιας, της οποίας η πιο έντονη έκφραση ήταν
το Νοσοκομείο Παμμακάριστος. Επίσης ίδρυσε δύο εστίες για φοιτήτριες
και εργαζόμενες σε συνεργασία με την αδελφή Ελένη Καπάρ. Μετά τον
πόλεμο, ιδρύθηκε το Ίδρυμα για το Παιδί στη Νέα Μάκρη, με τη συνεργασία
της αδελφής Μαρίνας Κουμάντου. Εξάλλου, όλες οι Αδελφές της Μονής
Παμμακαρίστου εργάζονται για την καλή λειτουργία των Έργων αυτών.
Σχετικά με το Προσφυγικό Έργο, συνεργαζόμαστε στενά προσφέροντας τρόφιμα
και συμμετέχοντας στα έξοδα ανάλογα με τις δυνατότητές μας.
Σήμερα, η Εξαρχία παραχωρεί στην Κάριτας το κτίριο της οδού Καποδιστρίου
52, για τις ανάγκες των δραστηριοτήτων της. Αυτό το κτίριο ανήκει
στο Τάγμα των Αδελφών της Παμμακαρίστου, οι οποίες το προσέφεραν με
μεγάλη χαρά. Επίσης, η Εξαρχία έθεσε στη διάθεση της Κάριτας ένα κτίριο
στη Νέα Μάκρη για τις θερινές διακοπές των ηλικιωμένων.
Η Κάριτας Θεία Πρόνοια συνεργάζεται με τις άλλες Κάριτας για να βοηθήσει
τους αλλοδαπούς φυλακισμένους. Οι εθελόντριες επισκέπτριές μας εκτός
από ρούχα, τσιγάρα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, προσφέρουν στους
φυλακισμένους ηθική υποστήριξη κατά τις δίκες τους.
π. Στέφανος Μαραγκός,
Αντιπρόεδρος της
Κάριτας Θεία Πρόνοια
|
|
Τελευταία
Νέα